شهریار۲

قسمت دوم در ارشیو  یا اینجا رو کلیک کن 

وای چه خسته می کند تنگی این قفس مرا		1
جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کرد		2
ستایش مر خدا را شاید و شکر و سپاس او را		3
گشودی چشم در چشم من و رفتی به خواب اصغر		4
روی در کعبه این کاخ کبود آمده ایم		5
دلم جواب بلی می دهد صلای تو را		6
نامه زد بوم از خراسانم که گلشن نیز رفت		7
ای خدا هر خبری می شنویم		8
فـَرخا چونی و چون می چرخدت ایام عمر		9
نگاهی کرده در آفاق و ماهی کرده ام پیدا		10
دوستانم ناخلف انگاشتند		11
دلها که آرزوی امام رضا کنند		12
هرکه نه در سایه ایمان شود		13
ای کعبه دری  باز به روی دل ما کن		14
کوره ی عشق بیفروز که کانون باشی		15
چه جای سر اگر سرور نباشد		16
خبر وای به سر وقت من آمد شب دوش		17
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا		18
تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم		19
آن را که خواندی ای دل غافل حبیب من		20
قمار عاشقان بُردی ندارد از نَـداران پرس		21
تا باد صبا کوی تو اش دسترس افتاد		22
ای فلک خون دل از خوان تو نان، ما را بس		23
شب است و چشم من و شمع اشک بارانند		24
چند بارد غم دنیا به تن تنهایی		25
الا ای نوگل رعنا که رَشک شاخ شمشادی		26
تا که از طارم میخانه نشان خواهد بود		27
باز پیرانه سرم عشق تو در یاد آمد		28
آوخ آن وحشی غزال دل شکار از من رمید		29
شب است و چشم به راه ستاره ی سحرم		30
یارب آن یوسف گمگشده به من باز رسان		31
ابدیت که به هر جلوه تجلا می کرد		32
ستون عرش خدا قائم از قیام محمد		33
نیما! غم دل گو که غریبانه بگرییم		34
هنوز هست به گوشم صدای سبحانی		35
گذار آرد مه من گاه گه از اشتباه اینجا		36
ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمد		37
در دیاری که در او نیست کسی یار کسی		38
بهار آمد و فرخ فرح، فراز آورد		39
بنال ای نی که من غم دارم امشب		40
مرا هر گه بهار آید به خاطر یاد یار آرد		41
به دوش ِ دل ز غم عشق بارها دارم		42
نفسی داشتم و ناله و شیون کردم		43
ماه من! چهره برافروز که آمد شب عید		44
ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانی		45
سر بر آرید حریفان که سبویی بزنیم		46
مرا ندیده برفتی، ندیده ام بگرفتی		47
صحنه آفاق چون تو ماه ندارد		48
تا نپنداری که من سر پیچم از پیمان پیر		49
سری به سینه خود تا صفا توانی یافت		50
دامن مکش به ناز، که هجران کشیده ام		51
آسمان خود خبر از عالم درویشان است		52
تا جلوه کرد طلعت ساقی به جام ما		53
سر خوش آنان که سر خیره به خمخانه زدند		54
منم که شعر و تغزل پناهگاه من است		55
رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شد		56
بود آیا که در صلح وصفا بگشایند		57
همدمان یارب کجا رفتند و یاران را چه شد		58
آنان که سرمه از رد ِ پای شما کنند		59
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را		60
گر گوش مال عشق نبودی به ساز من		61
آمد بهار و لاله شد از ژاله پر ز می		62
کوی میخانه ما آب و هوایی دارد		63
رو به هر قبله که کردم، صنما سوی تو بود		64
خیز تا خیمه ی عزلت به خرابات بریم		65
هر رایت از تو دیدم بود از بلندی آیت		66
از غم جدا مشو که غنا می دهد به دل		67
چشم  و ابروی تو تا تیر و کمانی دارد		68
اسم اعظم باز گردد با سلیمان غم مخور		69

قسمت دوم در ارشیو  یا اینجا رو کلیک کن